ولادت حضرت امام موسي بن جعفر را با تمام شيعيان و شما تبريک عرض مي گويم.
نام امام هفتم: حضرت امام موسي بن جعفر( ع ) لقب : حضرت کاظم ( ع ) کنيه :" ابوالحسن " و " ابوابراهيم ". شيعيان و دوستداران لقب " باب الحوائج " به آن حضرت داده اند. تولد : روز يکشنبه هفتم ماه صفر سال 128هجري در " ابواء " اتفاق افتاد .
دوران امامت: امام هفتم حضرت موسي بن جعفر ( ع ) مقارن بود با سالهاي آخر خلافت منصور عباسي و در دوره خلافت هادي و سيزده سال از دوران خلافت هارون که سخت ترين دوران عمر آن حضرت به شمار است امام موسي کاظم ( ع ) از حدود 21سالگي بنا بر وصيت پدر بزرگوار و امر خداوند متعال به مقام بلند امامت رسيد و زمان امامت آن حضرت بيش از سي و پنج سال بود که از همه ائمه بيشتر بوده است ، البته غير از حضرت ولي عصر (عج ).
ويژگيهاي امام موسي کاظم(ع):
امام کاظم به تصديق همه مورخان ، به زهد و عبادت بسيار معروف بوده است . موسي بن جعفر از عبادت و سختکوشي به " عبد صالح " معروف و در سخاوت و بخشندگي مانند نياکان بزرگوار خود بود . بدره هاي ( کيسه هاي ) سيصد ديناري و چهارصد ديناري و دو هزار ديناري مي آورد و بر ناتوانان و نيازمندان تقسيم مي کرد . از حضرت موسي کاظم روايت شده است که فرمود : " پدرم ( امام صادق (ع ) ) پيوسته مرا به سخاوت داشتن و کرم کردن سفارش مي کرد " . امام موسي کاظم ( ع ) نسبت به زن و فرزندان و زيردستان بسيار با عاطفه و مهربان بود . هميشه در انديشه فقرا و بيچارگان بود و پنهان و آشکار به آنها کمک مي کرد . برخي از فقراي مدينه او را شناخته بودند اما بعضي پس از تبعيد حضرت از مدينه به بغداد به کرم و بزرگواريش پي بردند و آن وجود عزيز را شناختند . امام کاظم ( ع ) به تلاوت قرآن مجيد انس زيادي داشت . قرآن را با صدايي حزين و خوش تلاوت مي کرد . آن چنان که مردم در اطراف خانه آن حضرت گرد مي آمدند و از روي شوق و رقت گريه مي کردند . بدخواهاني بودند که آن حضرت و اجداد گراميش را - روي در روي - بد مي گفتند و سخناني دور از ادب به زبان مي راندند ، ولي آن حضرت با بردباري و شکيبايي با آنها روبرو مي شد ، و حتي گاهي با احسان آنها را به صلاح مي آورد ، و تنبيه مي فرمود . تاريخ، برخي از اين صحنه ها را در خود نگهداشته است . لقب " کاظم " از همين جا پيدا شد . کاظم يعني نگهدارنده و فروخورنده خشم . اين رفتار در برابر کسي يا کساني بوده که از راه جهالت و ناداني يا به تحريک دشمنان به اين کارهاي زشت و دور از ادب دست مي زدند . رفتار حکيمانه و صبورانه آن حضرت کم کم ، بر آنان حقانيت خاندان عصمت و اهل بيت ( ع ) را روشن مي ساخت ، اما آنجا که پاي گفتن کلمه حق در برابر سلطان و خليفه ستمگري پيش مي آمد، امام کاظم ( ع ) مي فرمود : " قل الحق و لو کان فيه هلاکک " يعني : حق را بگو اگرچه آن حقگويي موجب هلاک تو باشد .
[ + ] نوشته شده توسط parisa در دوشنبه 7 اسفند1385 ساعت 10:44 قبل از ظهر { }
درباره
پیام مدیر با سلام به شما بازدید کنندگان محترم این سایت امیدوارم لحظات خوبی را سپری کرده باشید. پریسا مدیر سایت.E-mail:parisa_670@yahoo.com در جهت تبادل لینک شما ما را با نام /"به نام آنکه غم را در شکوه دیدار می شکند.." لینک کنید و بعد من را مطلع سازید تا شما را لینک کنم
