خداوند برگشت و آن گل را از روي زمين با خود به آسمان برد .
اما آن گل ديگر هرگز نشکفت........
نشکفت آري آن گل سرخ ريشه اش را کنار آن بوته روي زمين جا گذاشته بود
آخر آن گل به آن بوته خار دل بسته بود
درآن هنگام بود که خداوند گريست .. گريست و عشق را آفريد .....
[ + ] نوشته شده توسط parisa در پنجشنبه 14 دی1385 ساعت 11:7 قبل از ظهر { }
درباره
پیام مدیر با سلام به شما بازدید کنندگان محترم این سایت امیدوارم لحظات خوبی را سپری کرده باشید. پریسا مدیر سایت.E-mail:parisa_670@yahoo.com در جهت تبادل لینک شما ما را با نام /"به نام آنکه غم را در شکوه دیدار می شکند.." لینک کنید و بعد من را مطلع سازید تا شما را لینک کنم
