به نام آنكه غم غربت را در شكوه ديدار ...

شیطان می خندید

tme — Fri, 21 Aug 2009 13:03:59 GMT

شيطان را ديدم. در حوالي ميداني بساطش را پهن كرده بود؛ فريب مي‌فروخت.
مردم دورش جمع شده‌ بودند،‌ هياهو مي‌كردند و هول مي‌زدند و بيشتر مي‌خواستند. توي بساطش همه چيز بود: غرور، حرص،‌دروغ و خيانت،‌ جاه‌طلبي و ... هر كس چيزي مي‌خريد .
و در ازايش چيزي مي‌داد. بعضي‌ها تكه‌اي از قلبشان را مي‌دادند . و بعضي‌ پاره‌اي از روحشان را. بعضي‌ها ايمانشان را مي‌دادند . و بعضي آزادگيشان را...و شيطان مي‌خنديد

ولادت بقیه الله

parisa — Thu, 06 Aug 2009 19:27:18 GMT

شد نیمه ی شعبان و جهان گشت جوان از مقدم پاک آن ولی سبحان

آن پرده نشین کاخ وحدت امروز بنمود رخ از پرده و گردید عیان

سروده صفا تویسرکانی

درويشي به اشتباه فرشتگان به جهنم فرستاده...

parisa — Thu, 06 Aug 2009 13:31:18 GMT

درويشي به اشتباه فرشتگان به جهنم فرستاده ميشود .

پس از اندك زماني داد شيطان در مي آيد و رو به فرشتگان مي كند و مي گويد : جاسوس مي فرستيد به جهنم!؟
از روزي كه اين ادم به جهنم آمده مداوم در جهنم در گفتگو و بحث است و جهنميان را هدايت مي كند و...

حال سخن درويشي كه به جهنم رفته بود اين چنين است: با چنان عشقي زندگي كن كه حتي بنا به تصادف اگر به جهنم افتادي خود شيطان تو را به بهشت باز گرداند.

tme — Thu, 25 Jun 2009 11:49:25 GMT

به شماهشدار دادم در حال حاظر دیگه مدیر نیستید برید از دوستتون را هی یاد بگیرید که واقعا بتونید از شر من خلاص شید از جوجه هکر ها چیزی بدست نمیارید.

توجه توجه

parisa — Fri, 19 Jun 2009 14:55:18 GMT

پریسا: دوستای عزیزم که طرفدار سیاست و نامزدهای انتخابتونید سلام

می خواستم بگم انتخابات دیگه تموم شده و من حوصله سیاست ندارم و ازتون خواهشمندم که برید به وبلاگ های دیگه سر بزنید من دیگه نه می خوام از سیاست بنویسم و نه می خوام که شما تو وبلاگ من مطلب بزارید.دیگه مشکلی نیست؟ دیگه مطلب سیاسی نمی بینم ؟ممنون گلم...

اما منتظر نظراتون هستم...

--------------------------------------------------------------------------------------------

آقای عشقه موسوی:

kheili ba shoma rah omadam hala ke dige nemitoni viraiesh koni faghat

benevis va mazerat khahi kon ta dorostesh konam

-----------------------------------------------------------------------------------------

پریسا: پس کار تهدیده؟

من دارم راه میام هی می گم عزیزم گلم من دیگه نمی خوام سیاسی بنویسم و اینکه وبلاگ شعریه نمی خوام اسم نامزدها رو وبلاگم باشه آخه زشت می شه اما می گم معذرت چون می خوام قسمت نظراتم و درست کنم نمی شه توش نظرات گذاشت...

شما هم اگه نامزد انتخابتو خیلی دوست داری هیچ وقت نبایدکاری کنی به ضرر و ضایع شدنش باشه.

اگه دوست داری بگو یه نویسنده اضافه کنم تو هم توش مطالب عشقی بزار نه سیاست...

آقای عشقه موسوی:

zaheran hame ye shoma dorogh karetone agar to in weblog siasi nemineveshty man inja che ghalaty mikardam? baba hamaton dorogh go hastin khabar nadarin ke madare hameye gonaha hamin doroghe onam doroghe ashkar khejalat bekeshin bakhshe nazarateto dorost kon ama agar ghesmate ozviat ro bar dari baz dastresito mahdod mikonam

-----------------------------------------------------------------------------

پریسا:چرا شلوغ می کنی؟من کی دروغ گفتم؟
یه ذره دقتت رو بالا ببر که به بقیه تهمت دروغ نزنی..
من نگفتم از سیاست ننوشتم گفتم دیگه نمی خوام سیاسی بنویسم.
بیا برو با این کارا به هیجا نمی رسی
آخه به تو دارن چی میدن که خودتو داری فدا می کنی برای کسی که تو رو نمی شناسه و به فرض اینکه بشناستت می خواد بهت مدال بده یا بیاد بگه من یکاری می کنم که تو رئیس جمهور بشی؟
عزیزم الان مملکت ما بحث موسوی یا احمدی نژاد نیست نگو خبر نداری!!
پسر خوب بهم میل بزن اگه می خوای بحث سیاسی کنیم من خیلی راحت بهت می گم که الان این چیزا که می شنوی جز شایعه ای بیش نیست..
و این که همه این اتفاقات یک دلیل بیشتر نداره اونم اینه که مردم غربال بشن برای ظهور امام زمان(عج) باید مراقب باشیم جز منافقین نمیریم..

ببین آقای عشقه موسوی من قالبم رو اومدم عوض کنم قسمت عضویت پاک شد

<< داستان كوتاه متشكرم اثر آنتوان چخوف >>

parisa — Sat, 13 Jun 2009 17:21:18 GMT

همين چند روز پيش، «يوليا واسيلي ‌‌‌‌اِونا » پرستار بچه‌‌‌هايم را به اتاقم دعوت كردم تا با او تسويه حساب كنم .
به او گفتم: بنشينيد«يوليا واسيلي ‌‌‌‌‌اِونا»! مي‌‌‌‌دانم كه دست و بالتان خالي است امّا رودربايستي داريد و آن را به زبان نمي‌‌‌آوريد. ببينيد، ما توافق كرديم كه ماهي سي‌‌‌روبل به شما بدهم اين طور نيست؟
-   چهل روبل .
-   نه من يادداشت كرده‌‌‌‌ام، من هميشه به پرستار بچه‌‌هايم سي روبل مي‌‌‌دهم. حالا به من توجه كنيد..
شما دو ماه براي من كار كرديد.
-   دو ماه و پنج روز
-   دقيقاً دو ماه، من يادداشت كرده‌‌‌ام. كه مي‌‌شود شصت روبل. البته بايد نُه تا يكشنبه از آن كسر كرد. همان طور كه مي‌‌‌‌‌دانيد يكشنبه‌‌‌ها مواظب «كوليا» نبوديد و براي قدم زدن بيرون مي‌‌رفتيد.
سه تعطيلي .. . . «يوليا واسيلي ‌‌‌‌اونا» از خجالت سرخ شده بود و داشت با چين‌‌هاي لباسش بازي مي‌‌‌كرد ولي صدايش درنمي‌‌‌آمد.
-   سه تعطيلي، پس ما دوازده روبل را مي‌‌‌گذاريم كنار. «كوليا» چهار روز مريض بود آن روزها از او مراقبت نكرديد و فقط مواظب «وانيا» بوديد فقط «وانيا» و ديگر اين كه سه روز هم شما دندان درد داشتيد و همسرم به شما اجازه داد بعد از شام دور از بچه‌‌‌ها باشيد.
دوازده و هفت مي‌‌شود نوزده. تفريق كنيد. آن مرخصي‌‌‌ها ؛ آهان، چهل و يك‌ ‌روبل، درسته؟
چشم چپ «يوليا واسيلي ‌‌‌‌اِونا» قرمز و پر از اشك شده بود. چانه‌‌‌اش مي‌‌لرزيد. شروع كرد به سرفه كردن‌‌‌‌هاي عصبي. دماغش را پاك كرد و چيزي نگفت.
-   و بعد، نزديك سال نو شما يك فنجان و نعلبكي شكستيد. دو روبل كسر كنيد ..
فنجان قديمي‌‌‌تر از اين حرف‌‌‌ها بود، ارثيه بود، امّا كاري به اين موضوع نداريم. قرار است به همه حساب‌‌‌‌ها رسيدگي كنيم.

موارد ديگر: بخاطر بي‌‌‌‌مبالاتي شما «كوليا » از يك درخت بالا رفت و كتش را پاره كرد. 10 تا كسر كنيد. همچنين بي‌‌‌‌توجهيتان
باعث شد كه كلفت خانه با كفش‌‌‌هاي «وانيا » فرار كند شما مي‌‌بايست چشم‌‌هايتان را خوب باز مي‌‌‌‌كرديد. براي اين كار مواجب خوبي مي‌‌‌گيريد.
پس پنج تا ديگر كم مي‌‌كنيم.
در دهم ژانويه 10 روبل از من گرفتيد...
« يوليا واسيلي ‌‌‌‌‌‌اِونا» نجواكنان گفت: من نگرفتم.
-     امّا من يادداشت كرده‌‌‌ام ..
-    خيلي خوب شما، شايد …
-    از چهل ويك بيست و هفت تا برداريم، چهارده تا باقي مي‌‌‌ماند.
چشم‌‌‌هايش پر از اشك شده بود و بيني ظريف و زيبايش از عرق مي‌‌‌درخشيد. طفلك بيچاره !
-         من فقط مقدار كمي گرفتم ..
در حالي كه صدايش مي‌‌‌لرزيد ادامه داد: من تنها سه روبل از همسرتان پول گرفتم . . . ! نه بيشتر..
-          ديدي حالا چطور شد؟ من اصلاً آن را از قلم انداخته بودم. سه تا از چهارده تا به كنار، مي‌‌‌كنه به عبارتي يازده تا، اين هم پول شما سه‌‌‌تا، سه‌‌‌تا، سه‌‌‌تا . . . يكي و يكي.
-         يازده روبل به او دادم با انگشتان لرزان آنرا گرفت و توي جيبش ريخت .
-         به آهستگي گفت: متشكّرم!
-         جا خوردم، در حالي كه سخت عصباني شده بودم شروع كردم به قدم زدن در طول و عرض اتاق.
-         پرسيدم: چرا گفتي متشكرم؟
-          به خاطر پول.
-         يعني تو متوجه نشدي دارم سرت كلاه مي‌‌گذارم؟ دارم پولت را مي‌‌‌خورم؟ تنها چيزي مي‌‌‌تواني بگويي اين است كه متشكّرم؟
-   در جاهاي ديگر همين مقدار هم ندادند.
-   آن‌‌ها به شما چيزي ندادند! خيلي خوب، تعجب هم ندارد. من داشتم به شما حقه مي‌‌زدم، يك حقه‌‌‌ي كثيف حالا من به شما هشتاد روبل مي‌‌‌‌دهم. همشان اين جا توي پاكت براي شما مرتب چيده شده.
ممكن است كسي اين قدر نادان باشد؟ چرا اعتراض نكرديد؟ چرا صدايتان در نيامد؟
ممكن است كسي توي دنيا اين قدر ضعيف باشد؟
لبخند تلخي به من زد كه يعني بله، ممكن است.
بخاطر بازي بي‌‌رحمانه‌‌‌اي كه با او كردم عذر خواستم و هشتاد روبلي را كه برايش خيلي غيرمنتظره بود پرداختم.
براي بار دوّم چند مرتبه مثل هميشه با ترس، گفت: متشكرم!
پس از رفتنش مبهوت ماندم و با خود فكر كردم در چنين دنيايي چقدر راحت مي‌‌شود زورگو بود.

گروه 99 ؟!

parisa — Sun, 18 Jan 2009 08:06:18 GMT

پادشاهي که يک کشور بزرگ را حکومت مي کرد ، باز هم از زندگي خود راضي نبود ؛
اما خود نيز علت را نمي دانست.
روزي پادشاه در کاخ امپراتوري قدم مي زد . هنگامي که از آشپزخانه عبور مي کرد ، صداي ترانه اي را شنيد.
به دنبال صدا، پادشاه متوجه يک آشپز شد که روي صورتش برق سعادت و شادي ديده مي شد.
پادشاه بسيار تعجب کرد و از آشپز پرسيد : ‘ چرا اينقدر شاد هستي ؟’
آشپز جواب داد : ‘ قربان ، من فقط يک آشپز هستم ، اما تلاش مي کنم تا همسر و بچه ام را شاد کنم . ما خانه اي حصيري تهيه کرده ايم و به اندازه کافي خوراک و پوشاک داريم.
بدين سبب من راضي و خوشحال هستم…’
پس از شنيدن سخن آشپز، پادشاه با نخست وزير در اين مورد صحبت کرد.
نخست وزير به پادشاه گفت : ‘ قربان ، اين آشپز هنوز عضو گروه 99 نيست!!!
اگر او به اين گروه نپيوندد ، نشانگر آن است که مرد خوشبيني است .’
پادشاه با تعجب پرسيد : ‘ گروه 99 چيست؟؟؟’

بقیه داستان را در ادامه مطلب بخونید.......

آخر دنيا همين جاست

parisa — Fri, 31 Oct 2008 19:10:18 GMT

گارسيا ماركز: آدمي فقط در يك صورت حق دارد به ديگري از بالا نگاه كند:و آن هنگاميست كه بخواهد دست ديگري كه بر زمين افتاده بگيرد تا اورا بلند كند.

      آخر دنيا همين جاست...
      وقتي كه حسرت ساده دلي هايت را بخوري روزي كه نداني
      با دل خسته ات چه بكني روزي كه نداني با اشك هايت
      با گونه هاي ترشده ات با قلب هزار تكه شده ات چه كني
      آخردنياست...
      روزي كه هنوز اميد داشته باشي به آمدنش بااينكه بداني
      حتي درخاطرات دورش هم يادي ازتونيست روزي كه به خودت
      دروغ بگويي روزي كه سرقلبت راكلاه بگذاري به اميد آمدنش
      به اميدآمدنش به اميد اينكه اوهنوزبه يادش است ومي داند
      قلب كوچك وعاشقت بدون اوهرگزنمي زند جسمت مي ميرد
      وگونه هايت هميشه ترمي ماند...روزي كه اوباورنكند
      دوست داشتنت را روزي كه به دنبال فايده اي حاصل از
      دوست داشتنت بگرددآري آن روز
      آخردنياست....
      اما خدايا اين انصاف نبوداين حق دل من اين حق اشكهاي من نبود
      مگرمن چه خطايي كرده بودم مگردل چه كسي را شكسته بودم
      چه نافرماني كرده بودم كه اين بود مجازاتش اين بودتاوانش
      اين بود جوابش ...جرم من چه بود جزدوست داشتني صادقانه و
      پاك اين آخردنياي من است توبرو به راهت ادامه بده ميدانم
      كه صداي خش خش برگهاي پائيزي را نميشنوي وصداي قلب من
      كه شكست بعدرفتنت چه صادقانه دوست داشت چه معصومانه فكركرد
      توتاهميشه عشقت رادردستان اوبه امانت مي گذاري حالا او شكسته است
      عشقت رابگيروبرو

سنگ و جوانمرد

parisa — Fri, 05 Sep 2008 12:11:18 GMT

مادرترزا:
خداوند به ما دستورنداده كه كار هاى بزرگ بكنيم،بايد كارهاى كوچك را با عشق بزرگ به انجام رسانيم.

جوانمردي در صحرايي مي گذشت . سنگي را ديد که به سان قطره هاي باران پيوسته ازو همي چکيد . ساعتي در آن نظر مي کرد ... رب العالمين از کرامت آن دوست سنگ را به آواز آورد .
سنگ گفت : هزاران سال است که خداوند مرا بيافريد و از بيم قهر او و سياست خشم او چنين مي ترسم و اشک حسرت همي ريزم ...
آن جوانمرد گفت : بار خدايا ! اين سنگ را ايمن گردان . جوانمرد برفت ، چون باز آمد همچنان قطره ها مي ريخت . در دل او افتاد که مگر ايمن نگشت از قهر خدا !
سنگ به آواز آمد که : اي جوانمرد ! مرا ايمن کرد ، اما در اول اشک همي ريختم از حيرت و بيم عقوبت و اکنون همي ريزم از ناز و رحمت..

فراموش کن کسي که هرگز بدست نمياد

parisa — Wed, 16 Jul 2008 20:30:18 GMT

شکسپير:

عشق حقيقي هيچگاه يکنواخت و آرام پيش نمي رود. آنان که عشق خود را آشکار نکنند معشوق نخواهند بود. .عشق ما را مي کشد تا دوباره حياتمان بخشد..

من به تو حق مي دم ,آره,ولي چيزي نگو
تو عاشقش شدي ولي واسش مهم نبود
نمي تونم بگم فراموش کن منم مثه تو بودم
اون وفادار نبود منم وفادار نموندم
الان مدت زيادي ميگذره از قطعه رابطه
ولي نمي دونم کي باعثه يا کدوم حادثه
هستن دليله اصليه رفتنش از پيشم
امان از ابهامات دارم ديوونه مي شم
پس عاقبت نداره دليله عاشقي
شدم چه گلي به سرم زدم مني که عاشق شدم
مني که حاضرشدم بگذرم از همه چيز
بخاطره کسي که شد زيادتر از هر چيز
پس چيزي نگو چه چيزي بگه چه چيزي نگه
با اينکه مي دونم دلت واسه صداش تنگه
فراموش کن کسي که هرگز بدست نمياد
بدست بيار کسي که هرگز نميره از ياد